خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۱۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا که خورشید جمالت بجهان تابان گشتاز شعاعش همه ذرات مه تابان گشت
۲
دل که در کوی غم عشق تو منزل سازدبیقین خانه عیش و طربش ویران گشت
۳
بار دیگر سرو سامان بجهان باز نیافتجان که در عشق تو سرگشته و بی سامان گشت
۴
جان بیمار ز دردت بدوائی نرسیدگرچه عمری بجهان در پی این درمان گشت
صفحهٔ ۱ از ۳