خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۱۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از قید غم جهان شد آزادهر کو دل و جان بعشق او داد
۲
برجان خراب عشق بازانتا چند کند جفا و بیداد
۳
شد نوبت وصل و هجر بگذشتوارستم ازین غم و شدم شاد
۴
کی بهره بود ز عاشقانتزاهد که کند ز عشق واداد
صفحهٔ ۱ از ۲