خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۱۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مهر رخسارت ز ذرات جهان پیدا بودهر دو عالم در شعاع حسن او شیدا بود
۲
پرتو حسنت عیان بینم ز ذرات جهانمهر رخسار تو تابان از همه اشیا بود
۳
مرغ جان عاشقان را در هوای وصل دوستآشیان بی نشانی منزل و مأوا بود
۴
قرب جانان جنت جان است و بعدش دوزخ استروضه دل روی یار و قامتش طوبی بود
صفحهٔ ۱ از ۳