خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۴۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای صبح تجلی جمالت رخ انسانهر ذره ز مهر رخ جانبخش تو تابان
۲
جانا دو جهان ذره صفت واله و شیداستدر پرتو خورشید جمال رخ جانان
۳
سودای سر زلف و خیال رخ خوبتکردند دل و جان مرا بی سر و سامان
۴
بنمود زمرآت جهان عکس جمالتتا باد صبا زلف ترا کرد پریشان
صفحهٔ ۱ از ۲