خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۴۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حسن جان افزای روی او عیاندیده ام از روی پیدا و نهان
۲
پرتو خورشید روی او بوددر حقیقت جمله ذرات جهان
۳
حسن او بر نقش عالم جلوه کردشد جهان زان روز با نام و نشان
۴
روی او پیداست، کو چشم یقین؟تا جمال دوست بیند بی گمان
صفحهٔ ۱ از ۳