خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۴۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی باقی مرا جامی بدهاز لب لعل خودم کامی بده
۲
چشم شوخت را ز بهر صید جاناز دو زلف عنبرین دامی بده
۳
از رخ چون روز و زلف همچو شبجان ما را صبحی و شامی بده
۴
مژده وصلش اگر داری صباپیش این مهجور پیغامی بده
صفحهٔ ۱ از ۳