خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۴۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون عشق سراسیمه درآمد بمیانهبرد از غم دنیا و ز دینم بکرانه
۲
دلبر چو نقاب از رخ چون ماه برانداختدیدم بیقین دانش عقلست فسانه
۳
درهر چه نظر میکنم از روی حقیقتاز پرتو حسن تو در و هست نشانه
۴
شد عرصه آفاق پراز کوکبه عشقتا شاهد رخسار تو آمد بمیانه
صفحهٔ ۱ از ۲