خلوتی با امیر شاهی
شمارهٔ ۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی، به غم تو عقل و جان رفتمی ده، که تکلف از میان رفت
۲
شد تاب و توانم اندر این راهمن هم بروم، اگر توان رفت
۳
تا شد رخ و زلفت از نظر دورکام دل و آرزوی جان رفت
۴
من بودم و دل که قامتت بردآن نیز بجای راستان رفت
صفحهٔ ۱ از ۲