خلوتی با امیر شاهی
شمارهٔ ۱۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل نو آمد و هر کس به عیش و عشرت خویشمن و عقوبت هجران و کنج محنت خویش
۲
بلا و درد تو ما را نصیب شد، چکنمنه عاقلست که راضی نشد به قسمت خویش
۳
زمانی از سر این خسته پا کشیده مدارکه میبریم از این آستانه زحمت خویش
۴
به داغ دوری اگر مبتلا شدیم، سزاستچو روز وصل نگفتیم شکر نعمت خویش
صفحهٔ ۱ از ۲