خلوتی با امیر شاهی
شمارهٔ ۱۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر کسی پهلوی یاری به هوای دل خویشما گرفتار به داغ دل بی‌حاصل خویش
۲
چند بینم سوی خوبان و دل از دست دهموقت آنست که دستی بنهم بر دل خویش
۳
روزگاری سر من خاک درت منزل داشتگر بود عمر، رسم باز به سر منزل خویش
۴
کارم از زلف تو درهم شد و مشکل اینستکه گشادن نتوان پیش کسی مشکل خویش
صفحهٔ ۱ از ۲