خلوتی با امیر شاهی
شمارهٔ ۱۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که کوی تو ساخت مسکن خویشخون خود میکند بگردن خویش
۲
دانه خال پیش رخ بنمایتا گل آتش زند به خرمن خویش
۳
شمع، پروانه را بسوخت، ولیکزود بریان شود به روغن خویش
۴
تا گل از باد صبح بوی تو یافتجامه ها پاره کرد بر تن خویش
صفحهٔ ۱ از ۲