خلوتی با امیر شاهی
شمارهٔ ۱۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چمن بشکفت و سبزه خط کشید و سرو بالا هممرا تنگ آمده بی‌او دلی از باغ و صحرا هم
۲
چو حال دردمندان عرضه داری ای صبا پیششدر آن حضرت به گستاخی درودی گوی از ما هم
۳
اجل از آستانت می‌کشد رختم در آن عالمبحمدالله که با داغ توام اینجا و آنجا هم
۴
تو ای کز جام وصلش جرعه‌ای داری، غنیمت دانخوش آن روزی که این دولت میسر بود ما را هم
صفحهٔ ۱ از ۲