خلوتی با امیر شاهی
شمارهٔ ۱۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ز عشقت عالمی را روی در آوارگیدیدمت یکبار، از آن شد کار دل یکبارگی
۲
مونسم شب‌های تنهایی جز اندوه تو نیستوای بر حال کسی کش غم کند غمخوارگی
۳
ای طبیب دردمندان، رحمتی فرما، که منچاره ای دیگر نمیدانم بجز بیچارگی
۴
کس نشانی زو نمیگوید، که در اول نگاهمی‌شود حیران رویش دیده نظارگی
صفحهٔ ۱ از ۲