خلوتی با امیر شاهی
شمارهٔ ۱۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا اگر چه ببینی و رو بگردانیدلم چگونه از این آرزو بگردانی؟
۲
بدوستی که نگردانم از جفای تو سراگر به خاک سرم را چو گو بگردانی
۳
مرا به سلسله زلف چون کشی در بندبجرم عاشقیم کو بکو بگردانی
۴
ز دوست گر همه تیغ بلا رسد، ای دلطریق عشق نباشد که رو بگردانی
صفحهٔ ۱ از ۲