خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۱۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر گل سیراب سنبل را چو جولان میدهدبلبل طبع مرا یاد از گلستان میدهد
۲
چون نبات از شکر میگونش سر بر میزندخضر پنداری نشان از آبحیوان میدهد
۳
مشک بر کافور میبیزد صبا از زلف اوزان چو انفاس مسیحا راحت جان میدهد
۴
تا بماند تازه گلبرگ رخش در باغ حسنچشمم آبش از هوا چون ابر نیسان میدهد
صفحهٔ ۱ از ۲