خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۱۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا سنبل تر بر سمنت جلوه گری کردبس غالیه سائی که نسیم سحری کرد
۲
در معرض بالای بلندت بسوی سروهر کس که نظر کرد ز کوته نظری کرد
۳
زد با دهنت غنچه ز خود لاف و از اینرویدر پیش ریاحینش صبا پرده دری کرد
۴
ایدل مرو اندر پی آن ترک پریوشکایام بغم مدت عمرم سپری کرد
صفحهٔ ۱ از ۲