خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۱۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خطش از ریحان طرازی بر گل سوری کشیدنرگس از مستی چشمش رنج مخموری کشید
۲
از می عشقش برندی و بقلاشی فتادهر که روزی در جهان نامی بمستوری کشید
۳
بر سر سرو سهی تا گل ببار آمد تراغنچه دلها چو نرگس از تو رنجوری کشید
۴
پسته شکر فشانت بسکه شیرینکار شدرخ ز شرمش انگبین در ستر مسروری کشید
صفحهٔ ۱ از ۲