خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۱۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روزگاریکه بهجران توأم میگذردفلک آنروز مبادا که ز عمرم شمرد
۲
هر چه بر خاطر من بگذرد از شرح نیازمردم چشم من از اشک بنم میسترد
۳
من همانروز که دیدم رخ زیبای تراگفتم اینست که دل از غم او جان نبرد
۴
بکرشمه نظری می بکند چشم خوشتهمچو آهوی رمیده که ز پس مینگرد
صفحهٔ ۱ از ۳