خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۱۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کوکبه گل رسید ای صنم گلعذارجام طرب وقت گل بی می گلگون مدار
۲
عیش صبوح آرزو میکندم مدتیستبا چو تو شیرین لبی خاصه بوقت بهار
۳
چون ز می حسن تو مست خرابند خلقاز چه سبب نرگست می نرهد از خمار
۴
بر ره دیوانگی نعره زنان شد دلمتا تو بهم بر زدی سلسله مشکبار
صفحهٔ ۱ از ۲