خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۱۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل بصد ناز در آمد بچمن بار دگرمست شد بلبل شوریده چو من بار دگر
۲
پیش ازین گر چمن از برگ و نوا هیچ نداشتدرم افشاند برو شاخ سمن بار دگر
۳
از سر سرو سهی نافه بیفتاد مگرکز چمن خاست دم مشک ختن بار دگر
۴
زعفران کرد مگر تعبیه در غنچه صبازآنکه در خنده فتادست دمن بار دگر
صفحهٔ ۱ از ۳