خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۱۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منم از محنت ایام بدانسان که مپرسو آن بدل میرسدم ز آفت دوران که مپرس
۲
وان که از شست قضا زد ز کمان چرخمبیگمان تیر بلا بر هدف جان که مپرس
۳
من نیم یوسف و از مکر زلیخای جهانتا بحدی شده ام بسته زندان که مپرس
۴
من نه روئین تنم و رستم دستان زندماز کمان ستم آن ناوک پران که مپرس
صفحهٔ ۱ از ۳