خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۲۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا در سر همیگردد که سر در پایت افشانمنثار چون تو دلداری نشاید کمتر از جانم
۲
خیال زلف مشکینت بسی در خواب می بینمندانم تا چه پیش آید پس از خواب پریشانم
۳
ز چوگان سر زلفت شدم چون گوی سر گردانز عشق گوی سیمینت خمیده قد چو چوگانم
۴
خرد را وهم آن باشد که طوطی شکر خایمگهی کز لعل در بارت حدیثی در میان رانم
صفحهٔ ۱ از ۳