خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۲۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا شدم آگاه از آن زنجیر زلف قیرگوناز هوای او دلم افتاد در راه جنون
۲
گر توئی ماه دو هفته پس نمیگوئی چراهمچو ماه نو بود حسن تو هر ساعت فزون
۳
گنج حسنت را که مار مشک پیکر بر سرستچون بدست آرم که در مارت نمیگیرد فسون
۴
شاید ار گویم که جانست آن پری پیکر که هستزلف او چون جیم و قامت چون الف ابرو چو نون
صفحهٔ ۱ از ۲