خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۲۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون ذره هوا میکند ای ماه ز هر سودلها بتو خورشید رخ غالیه گیسو
۲
بی روی تو گل خار بود اهل خرد راهر چند که در حسن کند جلوه بصد رو
۳
دانی بچه رو ماه نو انگشت نمایستز آنروی که شد جفت چنان طاق دو ابرو
۴
با چین سر زلف تو در بوی فروشیدم جز بخطا می نزند نافه آهو
صفحهٔ ۱ از ۳