خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۲۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا تو ایدلبر چو ماه انوری آراستهاز رخت گشتست ملک دلبری آراسته
۲
هم ز روی تو ید بیضا پدیدار آمدههم ز چشمت کارگاه ساحری آراسته
۳
آدمی را عیب نتوان کرد بر دیوانگیگر تو بروی بگذری همچون پری آراسته
۴
بس که خیزد فتنه ها از گوشه خلوت نشینگر تو روزی بر صوامع بگذری آراسته
صفحهٔ ۱ از ۲