خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۲۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا شد درست بر تو که پیمان شکسته‌ایما را امید در دل و در جان شکسته‌ای
۲
آن عهد نادرست که دشوار بسته شددستت درست باد که آسان شکسته‌ای
۳
چون گوی بی‌قرار و چو چوگان خمیده‌امبر گوی ماه تا خم چوگان شکسته‌ای
۴
تا پسته را به خنده شکرریز کرده‌ایبر نازکی غنچه خندان شکسته‌ای
صفحهٔ ۱ از ۳