خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرمست درآمد از درم دوستلب خنده‌زنان چو غنچه در پوست
۲
چون دیدمش آن رخ نگاریندر خود به غلط شدم که این اوست
۳
رضوان در خلد باز کردندکز عطر مشام روح خوش‌بوست
۴
پیش قدمش به سر دویدمدر پای فتادمش که ای دوست
صفحهٔ ۱ از ۳