خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز هر چه هست گزیرست و ناگزیر از دوستبه قول هر که جهان مهر برمگیر از دوست
۲
به بندگی و صغیری گرت قبول کندسپاس دار که فضلی بود کبیر از دوست
۳
به جای دوست گرت هر چه در جهان بخشندرضا مده که متاعی بود حقیر از دوست
۴
جهان و هر چه در او هست با نعیم بهشتنه نعمتیست که بازآورد فقیر از دوست
صفحهٔ ۱ از ۳