خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۱۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خبرت هست که بیروی تو آرامم نیست؟طاقت بار فراق این همه ایامم نیست؟
۲
خالی از ذکر تو عضوی چه حکایت باشد؟سر مویی به غلط در همه اندامم نیست
۳
میل آن دانهٔ خالم، نظری بیش نبودچون بدیدم ره بیرون شدن از دامم نیست
۴
شب بر آنم که مگر روز نخواهد بودنبامدادت که نبینم طمع شامم نیست
صفحهٔ ۱ از ۳