خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۱۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کیست آن لعبت خندان که پری‌وار برفتکه قرار از دل دیوانه به‌یک‌بار برفت
۲
باد بوی گل رویش به گلستان آوردآب گلزار بشد رونق عطار برفت
۳
صورت یوسف نادیده صفت می‌کردیمچون بدیدیم زبان سخن از کار برفت
۴
بعد از این عیب و ملامت نکنم مستان راکه مرا در حق این طایفه انکار برفت
صفحهٔ ۱ از ۳