خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۱۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشمت چو تیغ غمزه خون‌خوار برگرفتبا عقل و هوش خلق به پیکار برگرفت
۲
عاشق ز سوز درد تو فریاد درنهادمؤمن ز دست عشق تو زنار برگرفت
۳
عشقت بنای عقل به کلی خراب کردجورت در امید به یک بار برگرفت
۴
شوری ز وصف روی تو در خانگه فتادصوفی طریق خانهٔ خمار برگرفت
صفحهٔ ۱ از ۲