خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۱۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که رحمت می‌نیاید بر منتآفرین بر جان و رحمت بر تنت
۲
قامتت گویم که دلبند است و خوبیا سخن یا آمدن یا رفتنت
۳
شرمش از روی تو باید آفتابکاندر آید بامداد از روزنت
۴
حسن اندامت نمی‌گویم به شرحخود حکایت می‌کند پیراهنت
صفحهٔ ۱ از ۳