خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۱۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آفرین خدای بر جانتکه چه شیرین لبست و دندانت
۲
هر که را گم شدست یوسف دلگو ببین در چه زنخدانت
۳
فتنه در پارس بر نمی‌خیزدمگر از چشم‌های فتانت
۴
سرو اگر نیز آمدی و شدینرسیدی بگرد جولانت
صفحهٔ ۱ از ۳