خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۱۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای جان خردمندان گوی خم چوگانتبیرون نرود گویی کافتاد به میدانت
۲
روز همه سر بر کرد از کوه و شب ما راسر بر نکند خورشید الا ز گریبانت
۳
جان در تن مشتاقان از ذوق به رقص آیدچون باد بجنباند شاخی ز گلستانت
۴
دیوار سرایت را نقاش نمی‌بایدتو زینت ایوانی نه صورت ایوانت
صفحهٔ ۱ از ۳