خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۱۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که می با تو خورد عربده کردهر که روی تو دید عشق آورد
۲
زهر اگر در مذاق من ریزیبا تو همچون شکر بشاید خورد
۳
آفرین خدای بر پدریکه تو فرزند نازنین پرورد
۴
لایق خدمت تو نیست بساطروی باید در این قدم گسترد
صفحهٔ ۱ از ۳