خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۱۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیدار یار غایب دانی چه ذوق داردابری که در بیابان بر تشنه‌ای ببارد
۲
ای بوی آشنایی دانستم از کجاییپیغام وصل جانان پیوند روح دارد
۳
سودای عشق پختن عقلم نمی‌پسنددفرمان عقل بردن عشقم نمی‌گذارد
۴
باشد که خود به رحمت یاد آورند ما راور نه کدام قاصد پیغام ما گزارد
صفحهٔ ۱ از ۳