خلوتی با جمالالدین عبدالرزاق
شمارهٔ ۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا از چون تو یاری میگزیردکه خود درد منت دامن نگیرد
۲
لب بیجاده رنگت گر شوم کاهبایزد گر مرا هرگز پذیرد
۳
دلم شمعیست کاندر وصل و هجرتببوسی زنده وز بادی بمیرد
۴
نخواهم بردن از خصم تو خواریکزین معنیم باری میگزیرد
صفحهٔ ۱ از ۲