خلوتی با جمال‌الدین عبدالرزاق
شمارهٔ ۱۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رخ تو طعنه بر ماه فلک زدسمندت خاک در چشم ملک زد
۲
دولعل تو خرد را دیده بردوختدو جزع تو سمارا برسمک زد
۳
عیار ماه گردون داشت نقصانچو نقد خویش با تو در محک زد
۴
اگر ازتو نماند مه عجب نیستکه باشش نقطه پروین کم زیک زد
صفحهٔ ۱ از ۲