خلوتی با جمالالدین عبدالرزاق
شمارهٔ ۱۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
توبه که بعد ازین نبرم نام عاشقیور عشق زاهدیست کنون ما وفاسقی
۲
تا کی کشم جفا که نه هجران و نه وصالتاکی خورم قفا که نه عشق و نها عاشقی
۳
از تو نه رقعه نه سلامی نه بخششیانصاف گفت باید یار موافقی
۴
بازم مده جوابی و آنگه چو بینیمگوئی چرا نباشم زین هم منافقی
صفحهٔ ۱ از ۲