خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۱۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کیست آن فتنه که با تیر و کمان می‌گذرد؟وان چه تیرست که در جوشن جان می‌گذرد؟
۲
آن نه شخصی که جهانی‌ست پر از لطف و کمالعمر ضایع مکن ای دل که جهان می‌گذرد
۳
آشکارا نپسندد دگر آن روی چو ماهگر بداند که چه بر خلق نهان می‌گذرد
۴
آخر ای نادرهٔ دور زمان! از سر لطفبر ما آی زمانی که زمان می‌گذرد
صفحهٔ ۱ از ۲