خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۱۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باد آمد و بوی عنبر آوردبادام شکوفه بر سر آورد
۲
شاخ گل از اضطراب بلبلبا آن همه خار سر درآورد
۳
تا پای مبارکش ببوسمقاصد که پیام دلبر آورد
۴
ما نامه بدو سپرده بودیماو نافه مشک اذفر آورد
صفحهٔ ۱ از ۳