خلوتی با صفای اصفهانی
شمارهٔ ۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شمائید گروهی که طلبکار خدائیداگر مرد ره فقر و فنائید شمائید
۲
فنا عین بقا بود که مردند و رسیدندگدایان ره فقر چه در بند بقائید
۳
سمای دل و جانست تجلیگه خورشیدندیدید که در پرده ارضید و سمائید
۴
سویدای دل ماست سرای ملک العرششما بنده فرشید و گرفتار سرائید
صفحهٔ ۱ از ۴