خلوتی با صفای اصفهانی
شمارهٔ ۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش ما را به خط پیر برات آوردندتشنه مرده بُدیم آب حیات آوردند
۲
راه ما را فَلک افکند به گرداب خودیناخدایان خدا فُلک نجات آوردند
۳
مرده بودیم ز بی آبی این ژرف سرابزنده کردند ز بس آب فرات آوردند
۴
دل ما را ز حیات ابد دفتر عشقرقم رستگی از قید ممات آوردند
صفحهٔ ۱ از ۴