خلوتی با صفای اصفهانی
شمارهٔ ۱۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در ارض سما نبود آن دلبر هر جائیمنزل نکند الا در سینه سودائی
۲
در هیچ لبی نبود کز او نبود حرفیبا آنکه بود دائم همصحبت تنهائی
۳
در هیچ سری نبود کز او نبود سریبا آنکه بود پنهان در پرده یکتائی
۴
مجنون سر ماهم کان ماه هلال ابرویاز خلق بود پنهان با این همه پیدائی
صفحهٔ ۱ از ۳