خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۲۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر سروی به بالای تو باشدنه چون بَشْنِ دلارای تو باشد
۲
و گر خورشید در مجلس نشیندنپندارم که همتای تو باشد
۳
و گر دوران ز سر گیرند هیهاتکه مولودی به سیمای تو باشد
۴
که دارد در همه لشکر کمانیکه چون ابروی زیبای تو باشد
صفحهٔ ۱ از ۳