خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۲۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در پای تو افتادن شایسته دمی باشدترک سر خود گفتن زیبا قدمی باشد
۲
بسیار زبونی‌ها بر خویش روا دارددرویش که بازارش با محتشمی باشد
۳
زین سان که وجود توست ای صورت روحانیشاید که وجود ما پیشت عدمی باشد
۴
گر جمله صنم‌ها را صورت به تو مانستیشاید که مسلمان را قبله صنمی باشد
صفحهٔ ۱ از ۲