خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۲۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو را خود یک زمان با ما سر صحرا نمیباشدچو شمست خاطر رفتن به جز تنها نمیباشد
۲
دو چشم از ناز در پیشت فراغ از حال درویشتمگر کز خوبی خویشت نگه در ما نمیباشد
۳
ملک یا چشمه نوری پری یا لعبت حوریکه بر گلبن گل سوری چنین زیبا نمیباشد
۴
پریرویی و مهپیکر سمنبویی و سیمینبرعجب کز حسن رویت در جهان غوغا نمیباشد
صفحهٔ ۱ از ۳