خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۲۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم خیال تو را رهنمای می‌داندجز این طریق ندانم خدای می‌داند
۲
ز دردِ روبه عشقت چو شیر می‌نالماگر چه همچو سگم هرزه لای می‌داند
۳
ز فرقت تو نمی‌دانم ایچ لذت عمربه چشم‌های کش دل‌ربای می‌داند
۴
بسی بگشت و غمت در دلم مقام گرفتکجا رود که هم آن جای، جای می‌داند؟
صفحهٔ ۱ از ۲