خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۲۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نشاید که خوبان به صحرا روندهمه کس شناسند و هر جا روند
۲
حلالست رفتن به صحرا ولیکنه انصاف باشد که بی‌ما روند
۳
نباید دل از دست مردم ربودچو خواهند جایی که تنها روند
۴
که بپسندد از باغبانان گلکه از بانگ بلبل به سودا روند
صفحهٔ ۱ از ۳