خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۲۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بخت این کند که رای تو با ما یکی شود؟تا بشنود حسود و بر او ناوکی شود؟
۲
خونم بریز و بر سر خاکم گذار کنکاین رنج و سختیم همه پیش اندکی شود
۳
آن را مسلم است تماشای نوبهارکز عشق بوستان، گل و خارش یکی شود
۴
ای مفلس! آن چه در سر توست از خیال گنجپایت ضرورت است که در مَهْلَکی شود
صفحهٔ ۱ از ۲